Kapel Notre Dame de Forêt

Deze gebedsplek, die toegewijd is aan Onze-Lieve-Vrouw-ter-Wouden, werd opgericht bezijden de heel oude weg die destijds Houffalize met het dorp Sommerain verbond. Het oord dat, uiteraard naar de omgeving, "Forêt" (Woud) heette, was toen een drukbezocht bedevaartsoord.

Diverse oorkonden bewijzen dat. De kapel werd reeds ruim drie eeuwen geleden vermeld in een testament van Jean Thieskin dd. 25 maart 1656. Deze man, zo schreef hij het in zijn wilsbeschikking, stelde een belangrijke som ter beschikking. Precies daar, aan de zoom van het bos, moest een kapel ter ere van Onze-Lieve-Vrouw worden opgericht. De huidige kapel dateert van circa 1750. Ze werd gebouwd door Broeder Fulc Bechoux, die kloosterling en later abt werd van de abdij in Houffalize. Hij was ook pastoor van Taverneux. Vermoedelijk bestond op die plaats reeds voor 1656 in dit deel van de parochie een oratorium dat aldus door een fraai nieuwbouw vervangen werd. De stijl van de kapel is uitgesproken maaslands. De vorm van het dak en de bizarre koepelvormige bewerking verwijzen inderdaad zowel naar de hoofdkerk van Dinant als naar het stadhuis van Visé. De leistenen werden bij het inleggen zo geschikt dat zij een soort tapijt vormen een fraaie schikking waarvan de tekening niets aan het toeval overlaat. Het geprezen heiligdom werd in 1975 terecht geklasseerd. De kapel is inderdaad een vrij uniek en uiterst waardevol voorbeeld van de 18eeuwse bouwstijl in het voormalig hertogdom Luxemburg.

Het altaar dateert uit 1766. De lambriseringen werden een eeuw later, even na 1868 aangebracht. Wanneer precies de vijf schilderijen binnen de ruimte opgehangen werden is niet bekend. Het ijzeren hek werd pas in 1879 aangebracht. In 1993 werd de kapel grondig hersteld. Ook het dak werd op uitzonderlijke wijze gerestaureerd. Aan het herstel van de leistenen dakbedekking werd aandacht besteed en op strikte wijze werd de tekening in zijn oorspronkelijk pracht is hersteld.
Het grondplan is overduidelijk een achthoekig vlak. Aan de voorkant werd een portaal gevoegd. Achteraan bestaat een bijgebouw dat dienst doet als absis.
In tegenstelling tot soortgelijke gebouwen die planmatig bijna steeds in de lengte uitgerokken zijn ( naar het voorbeeld van een "basilicaal plan" bv. de basiliek van Trier), werd hier alles gecentraliseerd, zodat alle architectonische delen overduidelijk naar het centrale middelpunt verwijzen. Dit is trouwens ook het geval in andere, veel statiger gebedsplaatsen: het Heilig graf in Jerusalem, de Aya Sophia in Constantienobel, de Keizerlijke Paleiskapel in Aken, of, maar dan in barokstijl uitgevoerd, de Onze-Lieve-Vrouwkapel in Scherpenheuvel.